Being away from my clinic for almost 1 week, I was rather unmotivated to go back and work in my God-forsaken clinic, and dealing with my patients. Well, a doctor's gotta do what a doctor gotta do. And my mood got ruined again today.
Nurse: Doktor, makcik ni fasting glucose 16.0
Me: Ok I tengok dia. (turns towards the makcik) Makcik makan ubat tak?
Makcik: Saya makan ubat pagi saja.
Me: Oh. Kenapa macam itu? Makcik lupa makan ubat ke?
Makcik: Saya memang makan ubat pagi saja.
Me: Tiap-tiap hari makan pagi saja ke? Kenapa? Ubat terlalu banyak ke? Susah telan ke? Ada kesan sampingan ke?
Makcik: Tak ada. Saya memang nak makan ubat pagi saja.
Me: Tak boleh macam tu. Ubat tu memang kena makan 2 kali satu hari, kalau tak nanti gula makcik tinggi.
Makcik: Saya nak makan ubat pagi saja.
Me: (spits fire) Makcik, awak yang sakit, bukan saya. Kau jangan harap aku nak pujuk kau makan ubat. Kalau tak nak makan ubat, jangan jumpa saya. Bazir masa saya saja. Tak pernah saya jumpa pesakit bengong dan gila yang kena saya pujuk makan ubat.
Makcik: Tengoklah. Kalau saya rasa nak makan malam, saya makan-lah.
Me: Tak nak makan ubat tu suka hati awak. Kalau koma kat rumah, awak punya masalah. Lain kali tak payah jumpa saya. Keluar.
And so she got chased out from my office. If I had a shotgun in my room I would have shot her to death.

0 Moans:
Post a Comment